Column Bert Flipse (maart 2019): 'Reizen'

donderdag 07 maart 2019

Onlangs ontstond enige ophef onder de Zeeuwen vanwege een column in het NRC waarin een zeker persoon zich nogal negatief uitliet over onze provincie en in het bijzonder over Middelburg. De man schrijft in zijn column onder andere over de enorme reis per trein naar Middelburg. Ook schrijft hij over de angst die hem om het hart sloeg wanneer hij zich bedacht of hij ooit nog wel terug zou kunnen. De column laat onvermeld vanuit welke metropool de schrijver dan wel is vertrokken, dus een mening over deze enorme reis zal ik maar achterwege laten.

Een paar weken geleden hebben wij het genoegen gehad om een bezoek te brengen aan onze dochter die in Beijing studeert. De reis erheen begon met een treinreis van Goes naar Schiphol. Volgens vrouwlief zou deze reis per trein het meest ideaal zijn. Toen zij vervolgens ook nog scherp geprijsde treinkaartjes wist te bemachtigen (die minder kosten dan een half uur parkeren op Schiphol) en met het oog op het feit dat onze zoon gratis reist met zijn OV kaart, moest ik me gewonnen geven. Na wat onwennig geschuif op een treinbankje keek in mijn ogen uit. Vanuit de trein ziet het landschap tussen Goes en Amsterdam er toch weer heel anders uit dan vanuit de auto. Het was een perfecte reis, uitstappen onder de vertrekhal van Schiphol en geen peperdure parkeerkaartjes van ‘uitzwaaiers’.

Na wat uitstapjes belandden we na enkele dagen in Beijing. Onze dochter, die inmiddels een aardig woordje Chinees spreekt, neemt ons een aantal dagen mee op stap. Middels de wondere wereld van Uber (de app die zij daar regelmatig gebruikt) vinden wij moeiteloos onze weg. Via deze app blijkt er vrijwel altijd wel binnen 5 minuten een taxi beschikbaar te zijn die je probleemloos naar de vooraf ingegeven locatie brengt. Zelfs afrekenen kan achteraf via de app. Ondanks het feit dat de meeste taxichauffeurs geen woord Engels spreken zouden wij met deze app zelfs zonder onze dochter onze weg hebben weten te vinden. Ook een fantastisch metronetwerk onder de stad, met een toegangscontrole als een vliegveld, draagt bij aan een prima mobiliteit door deze metropool.

We zijn erg onder de indruk hoe het openbaar vervoer hier gewoon super werkt. Op een metro wachtten we maximaal 4 minuten en een Uber- of gewone taxi is altijd beschikbaar. Ook niet onbelangrijk, metroritjes kosten omgerekend meestal niet meer dan € 0,50. Taxiritten door de stad niet meer dan enkele euro’s. Onze langste taxirit was van de Chinese Muur terug naar het centrum van Beijing. Aan het einde van de middag (het grootste deel van de rit in de file) ben ik er niet achter gekomen of taxi’s een bepaalde vrijstelling hebben, maar onze chauffeur reed een groot gedeelte van de reis de file voorbij … over de vluchtstrook. Ik heb wel het vermoeden dat er geen vrijstelling was, want bij iedere aanwezige camera van de snelwegbewaking (en ik kan u vertellen die zijn in zeer hoge aantallen aanwezig) voegde hij netjes in op de rijbaan. Verder overigens een keurige chauffeur. Niemand deed moeilijk over dit tijdelijke invoegen. Wij waren ook zeker niet de enige taxi op de vluchtstrook. Uiteindelijk zaten we ruim 1,5 uur in de taxi. De reis kostte ons, dankzij het feilloos door dochter in Chinees onderhandelde tarief, minder dan 40 euro.

Voor mijn werkzaamheden kom ik regelmatig buiten de provincie. Hoe anders is dan vaak de praktijk. Mijn afspraken zijn nooit boven het lokale NS station en veel afspraken zijn op tijdstippen waardoor de spits niet ontweken kan worden. Wanneer afspraken tevens in de avond plaatsvinden is het al snel onmogelijk om nog met openbaar vervoer thuis te komen. Er is wat mobiliteit betreft een groot verschil tussen een grote stad en een provinciale omgeving. Aan de beleidsmakers in Den Haag de schone taak om dit in te zien en het beleid daarop af te stemmen. Veel ontwikkelingen zoals een veelgehoorde dienst als MaaS (Mobility as a Service) zijn volledig afgestemd op regio’s met een uitgebreid goed werkend openbaar vervoer netwerk.

De columnist van het NRC heeft helaas geen oog voor de schoonheid van ruimte en rust. Dat blijkt ook wel als je op een nagenoeg leeg station net dat ene plekje weet uit te zoeken waar een bakje met frietsaus ligt en daarop gaat zitten. Wellicht is het een aanrader om de volgende keer met open vizier onze provincie te benaderen en eens rond te kijken welke ontwikkelingen hier allemaal plaatsvinden. Maar dan moet hij natuurlijk wederom een enorme reis ondernemen … met of zonder openbaar vervoer.